مازیار بیمار

اندر مکالمات آبریزش‌بینیانه:

     ۱- من: ماماااااااان دماغ دارم خیلی زیاد خیلی زیاد دفتر شعر من کجاس؟؟؟؟؟!!!!(‌آهنگ کامران و هومن رو که شنیدین؟)

     ۲- من و مامان در اتاق مشغول لگو بازی!

      من: مامان دماغ دارم.

      مامان:‌برو از تو سالن دستمال بردار دماغت رو بگیر.

     من(‌چند لحظه بعد و مشغول بازی): مامان دماغمبگیر رو تو بیار!

باشدها و نباشدها

     من : شاید بابایی خونه نباشه.

     مامان : آره مامان شاید نباشه شاید رفته باشه شرکت.

     من: شایدم بابایی به‌باشه!!!

اصولاً خیلی منتظر کلمات قصار من نباشید که مثل مامانم ضایع می‌شید. مامان همیشه خیلی خوشش می‌اومد که بچه‌ها اشتباه حرف می‌زنن و جمله‌های اشتباهی یه جالب می‌گن. ولی من از لجش همه‌چی رو سعی می‌کنم کاملاً درست بگم! حتی تمام قیود و ضمایر و شناسه افعال رو!!! خب هرچی باشه من از بدو تولید نویسندگی می‌کردم. بایدم اینجوری باشه دیگه!

یه روز عصر من و مامان رفتیم خونه رادین اینا. خونه رادین اینا خیلی به خونه ما نزدیکه . ولی من اولش روم نمی‌شد برم خونشون و نگران بودم این بود که بامبول در می‌آوردم!

مامان : مازیار بیا پیاده بریم

من : نه پیاده نریم آخه من خسته می شم!

مامان : خب با ماشین بریم .

من : نه آخه ماشین سرده من سرما می‌خورم!

خلاصه با وعده برف بازی توی راه ما راه افتادیم به سمت خونه رادین اینا و اونجا نازنین فاطمه هم بود و خلاصه کلی با هم کش مکش و بازی کردیم . البته در یک مرحله اون دوتا بادکنک ها رو می‌ترکوندن و من خیلی غصه می‌خوردم ولی بقیش روی هم رفته خوب بود. 

23ux91e.jpg

بعد که نازنین فاطمه رفت و باباها مون اومدن هم ما یه کم همه باهم بازی کردیم و کلی حال کردیم . ولی مجبور بودیم زود بریم خونه. چون عمو حسام می‌اومد. البته بعد از اونشب سه‌تامون سرما خوردیم. البته سه جور سرما خوردگی یه مختلف!!!

بعدش هم رفتیم مشهد. سه روز اول که من خیلی حالم بد بود و همش بد اخلاقی کردم. هرکس هم می‌خواست ببینه حال من  چطوره داد می‌زدم که من رو نبین ، من رو نبین!!! یه شب هم با آیدا کوچولو رفتیم شام بیرون که من همش اشک ریختم و ناله کردم چون حالم خیلی بد بود ولی یه عکس از دفعه پیش که آیدا کوچولو اومده بود تهران می‌ذارم:

2lnd2f5.jpg

اما روز جمعه که می خواستیم برگردیم تهران هوا برفی شد و پروازمون کنسل شد و تولد سامیار جون رو از دست دادیم! ولی وفتی برگشتیم خونه مامان عصی و باباجون من خیلی بهتر شده بودم و اخلاقم هم خیلی بهتر شده بود! خدا رحم کرد که ما یک ونیم روز بیشتر موندیم وگرنه همه کسایی که تو مشهد دارم فکر می‌کردن که من خیلی بد اخلاقم و بجز جیغ و غر هیچ کاری بلد نیستم! خلاصه یه کمی با پسر عمه‌ها و عمه و مامان عصی و باباجون بازی کردیم. بالاخره قرار شد که شنبه شب برگردیم . مامان گفت که می‌خوایم بریم تهران خونه خودمون. ولی من که دلم برای مامانی و بابایی و آیدا تنگ شده بود ، دنبال راهی برای رفتن به خونه اونا بودم!

من: بریم خونه مامانی.خونه خودمون خیلی سرده.

مامان : نه پسرم گرمه . می‌خوابیم بعد صبح می‌ریم خونه مامانی اینا.

من : خونمون خطرناکه. نریم خونه. بریم خونه مامانی اینا و بابایی اینا و آیدا اینا!

خلاصه اونقدر پروازمون تأخیر داشت که من بالاخره نفهمیدم خونه کی رفتیم!!!

اینم عکساش:

من روزهای اول یا این شکلی بودم

2rxil9l.jpg

یا این شکلی

169kuas.jpg

من همراه علت کنسلی

2a0m0s1.jpg

اینم روز آخر با پسر عمه ها!

20ft3ix.jpg

اصلاً توجه کردین من موهام رو کوتاه کردم؟؟؟؟

فعلاً اینا رو داشته باشین تا بعد27.gif

/ 7 نظر / 43 بازدید
رادين

مازيار جونم زود زود خوب شو بيا خونه ما با هم بازی کنيم. من هر وقت از دم در خونه شما رد می شم فيلم ياد هندستون می کنه و تصميم ميگيرم بيام خونتون. اما مامانم می گه مازيار رفته خونه مامانی اش. من نمی دونم سرکارم يا نه اما اگر قرار بذاريم ديگه رديفه

FarNice

اتفاقن اون عکس بالايی رو که ديدم کلی قربون صدقه موهات رفتم که انقدر بلند شده! جيگر شده بودی خاله جون. حالا الان بهتر به باشيدی عزيزم ؟ :*

مکین

تو چرا اصن دلت واسه خاله سحر و عمو منصور تنگ نمی‌شه پس جیگرِ من! پاشی بیای پیشِ ما، خونه‌مون هم گرمه، خطرناک هم نیست، خونه‌م به‌باشیم، هان؟ می‌بینم که مردم، بدون نام واسه‌ت لاو می‌ترکونن پسر!

مزدا

۱ - جوجوی محترم سر هرمس مارانای کبير و سرکار عليه کوکا کولا لايت چه عجب سری به وبلاگتان زدين هميشه به سفر... ۲ - بعد از سلام و احوالپرسی: من یه مطلب جدید نوشتم، بلاگرد هم که مرده و نمی‌تونم پینگ کنم. بنابراین از همه دوست جونا و مامانای محترمشون دعوت به عمل می‌آید به صرف یه مطلب باحال، میهمان وبلاگ ما باشن. نظر هم یادتون نره! اگر هم تا حالا من رو لینک نکردین یا تو بلاگرد لینک کرده بودین جان این پیشی لینکم کنین دیگه. قربتون برم الهی!!!

Maryam Sh

مازیار جان، خداییش خیلی خوش تیپ و خوش لباسی. اونقدر خوشم میاد وقتی بچه ها لباسهای مرتب و خوشگل تنشون میكنند. خوب دست مامانت درد نكنه البته.

مامان نيروانا

مازيار كوچولو اينقدر دلم ميخواد از نزديك شيرين زبونيات رو ببينم كه نگو دلم ميخواد يه ماچ آبدار از لپات بگيرم آخي چرا مريض بودي چقدر بده كه آدم بره مسافرت و حوصله بازي نداشته باشه از عكست معلومه حال نداري بميرم برات